Slechte bieren

Afgelopen jaar was ik bij een gerenommeerd Nederlands bierfestival. Met een aantal mensen, die ik op het gebied van brouwen en proeven van bier wel hoog heb zitten, zijn er een behoorlijk aantal bieren geproefd. We kwamen tot de conclusie dat bij ongeveer 50% van de bieren iets niet in de haak was. Diacetyl, vergisting problemen, smaakafwijkingen, slecht gebrouwen, te jong en daarnaast ook slecht gekozen combinaties van verschillende biertypen. Bij het ene bier niet echt een groot probleem maar meer een aantekening. Bij andere bieren moeste we de uiteindelijke conclusie trekken dat het echt onder de maat was.

Als (hobby)brouwer en bierliefhebber was dit op craft-bier gebied een slechte maar toch interessante dag waar je veel van leert. Het, beter, herkennen van afwijkingen wordt in een rap tempo verder ontwikkeld. Dat zou niet gebeuren als je alleen maar goede bieren krijgt voorgeschoteld.
Het is daarnaast een interessant gegeven omdat het, naar mijn mening iets zegt over de razendsnel ontwikkelende markt  op het moment. Blijkbaar staan veel brouwerijen onder tijd en economische gedreven druk. Alles moet in een zo kort mogelijke tijd klaar zijn. Tijd kost geld…geld.. enfin.
Ook de planning van de brouwers lijken niet altijd te kloppen. Gevolg, bieren zijn nog niet volledig op dronk, op een slechte manier vergist en in sommige gevallen zelfs nog niet geheel uitvergist.
Er zijn in ieder geval keuzes gemaakt die het bier niet altijd ten goede komen. Met als gevolg dat de tekortkomingen op het gebied van kennis en kunde van de brouwer direct duidelijk merkbaar worden in het eindproduct.

Als consument vind ik het teleurstellend en slecht. Brouwers moeten niet vergeten dat (ondanks “the heat of the craft-beer Hype” waar we in zitten) bier ook gewoon een product is dat je aan consumenten (klanten dus…!!!) verkoopt. Een muntje op een festival spreekt voor de brouwer misschien pas tot de verbeelding als er wordt afgetikt bij de organisatie maar voor de gemiddelde consument vertegenwoordigd het een waarde van ongeveer € 2,50. Door iemand een slecht product te verkopen bewijst de brouwer zichzelf, collega brouwerijen en de klant een slechte dienst.
De klant voelt zich beetgenomen wat leidt tot een verminderd vertrouwen.
Als het klantvertrouwen daalt, zal de de benadeelde waarschijnlijk niets meer van deze brouwerij kopen. Nog een nadeel kan een ontstaan uit negatieve mond tot mond reclame van deze personen.
Ook andere brouwerijen kunnen hierdoor worden benadeeld. Zij zullen wellicht geen craft-bier meer verkopen aan klanten door de slechte ervaring(en). Enerzijds door bijvoorbeeld associatie met de bierstijl waar de klanten een slechte ervaring mee hadden zodat dit soort bier niet meer gekocht wordt. Anderzijds kan het ook gebeuren dat er mensen zijn die het vertrouwen volledig verliezen en zich niet verder verdiepen in craft-bier.

 

Het Verhaal en het Bier

Naast het bovenstaande valt het mij (niet alleen op dat specifieke festival maar eigenlijk al een langere tijd) op dat er aan bier tegenwoordig vaak een verhaal gekoppeld wordt.

Erg leuk vind ik dat. Mits het verhaal en het bier oké zijn dan wel te verstaan.
Er is niks mis met het drinken van een lekker bier waarbij de beleving wordt opgeluisterd met een mooi verhaal. Het proces van de vervaardiging, de inspiratie voor de ontwikkeling van het recept en verder alles wat een brouwer belangrijk te vermelden. Je kunt het wat mij betreft zo gek niet bedenken. De verhalen van gist uit de baard van de brouwer, een hele kerstboom in de kookketel en ga zo maar door. Ik vind het geweldig.
Een goed gebrouwen bier heeft per definitie geen ondersteuning nodig van een verhaal. Als het wel is moet het complementair zijn en iets toevoegen aan de beleving.

 

Slechte bieren vs Verhaal

De laatste tijd is er in land der verhalen ook een soort van wildgroei aan het ontstaan die heel nauw verbonden is met mijn gezever over de vieze bieren van zoeven.
Verhalen lijken soms belangrijker te worden dan de kwaliteit van het bier. De verhalen lijken ook mooier te worden naarmate het bier in kwaliteit verslechterd.
Is dit nou een moderne manier van marketing of een ouderwetse manier van de feiten verdoezelen met als doel het ‘slechte’ product door uw strot te duwen?
Moeilijke vraag waarover ik een mening heb maar niet direct het juiste antwoord kan geven. Het blijft nou eenmaal een subjectieve waarneming. Je kunt toch moeilijk voor iemand anders gaan bepalen of een bier en bijbehorend verhaal niet in balans zijn.
Of een bier slecht is kunnen veel mensen inmiddels wel redelijk bepalen. Het is dan nog steeds subjectief maar komt wel dicht bij de feitelijke waarheid en is ook bepalend voor de goede naam van een brouwerij en uiteindelijk ook de markt.

 

Vakmanschap?

Voor mij is in dit kader de oprechtheid en het vakmanschap van de brouwer belangrijk? Vindt deze zijn bier slecht en onderkent de brouwer dit door steeds mooiere verhalen te bedenken of gaat hij/zij daar op een andere manier mee om?
Ik heb een brouwer wel eens heftig met “klanten” zien staan bediscussiëren dat het bier goed is terwijl de klant deze mening niet deelt. Is dit een gevalletje van het onvermogen om kritiek te incasseren of zegt het veel over de brouwer zelf?
Als het bier goed is weet je dat als brouwer wel en hoef je een criticaster niet te overtuigen van het ongelijk. Je weet immers dat er mensen zijn die de beste bieren van de wereld niet te hachelen vinden en dat is hun goed recht. Had ik al gezegd dat het om een subjectieve waarneming gaat?
Mijn conclusie in dit geval is, dat hoe meer een brouwer zich verweert, des te slechter het product is of in ieder geval heeft hij/zij zelf wellicht ook twijfels over het bier.

Ik heb ook meegemaakt dat een brouwer zelf aangeeft dat het bier ‘niet super’ is geworden of al sneller oud is geworden dan verwacht. Deze bieren werden daarom tegen gereduceerd tarief of zelfs gratis geschonken.
Dat is nou echte klasse. Niet omdat er, Nederlander die ik ben, iets te halen valt. Het gaat er mij om dat de brouwer als ambachtsman onderkent dat het niet aan zijn gewenste standaard voldoet. Door dit te onderkennen en actie te ondernemen zegt iets over het vakmanschap en de manier waarop deze zijn bedrijf wil presenteren. Voor de brouwer is het economisch gezien niet de beste (zelfs een erg slechte) optie want uiteindelijk zit er gewoon veel tijd, energie en geld in. Dat spoel je niet graag gratis weg door een putje of de kelen van bierliefhebbers die echt alles willen proberen.

 

Moraal van het verhaal

Niet elk bier kan een top bier zijn. Dat begrijp ik wel. Je mag alleen verwachten dat een klant waar voor zijn geld krijgt. Zij gaan zeker niet alles lekker vinden en de subjectieve waarneming is een gegeven. Dat het bier een keer minder is valt wel in te calculeren zolang de maker hiervan geen verhaal als rookgordijn opwerpt. Het verhaal over wat er mis is gegaan en hoe de brouwer daar mee om gaat is voor heel wat mensen een interessant gegeven waarmee de brouwer een klant de eerlijke keus geeft.
Net als de balans van een bier moet ook de balans tussen het bier en het verhaal kloppen.

Verhalen? Ja graag,

……..maar verwacht niet dat klanten in sprookjes geloven!

Wolter Jonkman